• Home
  • -
  • Połączenia śrubowe w konstrukcjach stalowych wg EN 1090-2 — szkolenie stacjonarne

Połączenia śrubowe w konstrukcjach stalowych wg EN 1090-2 — szkolenie stacjonarne

O kursie

Od projektu do pewnego montażu i odbioru.

Połączenia śrubowe w konstrukcjach stalowych wg EN 1090-2

Dwudniowe szkolenie stacjonarne dla firm: dobór zestawów śrubowych, dokręcanie, kontrola i dokumentowanie połączeń sprężanych oraz niesprężanych.

DobórMontażOdbiór

Co ludzie i firma zyskają dzięki szkoleniu?

  • Mniej kosztownych poprawek Zespół nauczy się rozpoznawać błędy w kompletacji zestawów, przygotowaniu styków i dokręcaniu, zanim utrudnią odbiór połączenia.
  • Wspólny standard pracy Projektowanie, zakupy, montaż i jakość uporządkują wymagania oraz odpowiedzialność na kolejnych etapach realizacji.
  • Pewniejsze decyzje przy odbiorze Uczestnicy przećwiczą dobór kontroli do metody montażu i klasy wykonania oraz uzasadnianie decyzji na podstawie zapisów.
  • Praktyka z zestawami i narzędziami Warsztaty na przykładach SB i HV pozwolą powiązać dokumentację producenta z kolejnością dokręcania i oceną wykonanego połączenia.
  • Lepsza kontrola dostaw Zespół przećwiczy łączenie oznaczeń wyrobu, etykiet i świadectw z konkretną partią oraz miejscem jej wbudowania.
  • Materiały do dalszej pracy Skrypt, autorskie zestawienie norm i przykłady czterech procedur ułatwią przygotowanie własnych instrukcji oraz rozmowę z nadzorem.

Dla kogo jest szkolenie?

Dla producentów i wykonawców konstrukcji stalowych, biur projektowych oraz zespołów odpowiedzialnych za jakość i montaż. W szczególności dla konstruktorów, technologów, kierowników robót, inżynierów budowy, inspektorów nadzoru, pracowników kontroli jakości i ZKP, brygadzistów, monterów oraz osób zajmujących się zakupami technicznymi i odbiorem dostaw.

Czego nauczy się zespół?

  • Łączyć kategorię połączenia i wymagania projektu z doborem zestawu oraz metodą montażu.
  • Rozróżniać systemy SB, HV, HR, HRC i DTI oraz czytać oznaczenia, klasy własności i informacje na etykietach.
  • Ocenić przygotowanie otworów, powierzchni styku, pakietu blach, podkładek i długości śruby.
  • Przygotować przebieg dokręcania metodą kontrolowanego momentu i metodą kombinowaną na podstawie danych konkretnego zestawu.
  • Odróżniać montaż SB od sprężania oraz rozpoznawać warunki zastosowania zmodyfikowanych procedur.
  • Dobierać kontrolę, nadzorować narzędzia i zapisywać wyniki w sposób pozwalający odtworzyć wykonany proces.
  • Przygotować plan kontroli i identyfikowalności oraz reagować na niezgodności przed montażem, w trakcie i przy odbiorze.

Program dwóch dni

Od zrozumienia pracy węzła i odbioru zestawów do warsztatów dokręcania oraz kontroli. Każdy moduł łączy omówienie wymagań z przykładem, analizą dokumentów lub ćwiczeniem praktycznym.

Dzień 1 — praca połączenia, zestawy i przygotowanie montażu

1. Mechanizm pracy i kategorie połączeń

  • Rola EN 1993-1-8, EN 1090-2 oraz norm wyrobu: projekt, zestaw i wykonanie.
  • Kategorie A–E: docisk, ścinanie, tarcie i rozciąganie; kiedy poślizg ma znaczenie.
  • Połączenie sprężane a cierne: dlaczego sama klasa 10.9 nie określa kategorii węzła.
  • Obciążenie wstępne i siła zacisku: śruba oraz elementy łączone jako układ współpracujących sprężyn.
  • Sztywność węzła, podatność blach i efekt dźwigni; wprowadzenie do metody składnikowej.
  • Konsekwencje zmian geometrii, zestawu lub sposobu dokręcania względem założeń projektu.

Ćwiczenie: Rozpoznanie mechanizmu pracy kilku połączeń i wskazanie informacji potrzebnych do wyboru montażu.

2. Własności śrub, nakrętek i podkładek

  • Klasy własności mechanicznych i różnica między oznaczeniem klasy a wynikiem badania.
  • Wytrzymałość, plastyczność, ciągliwość i twardość w kontekście montażu.
  • Dopasowanie śruby, nakrętki i podkładki jako elementów konkretnego systemu.
  • Złożony stan naprężeń podczas dokręcania: dlaczego moment nie jest bezpośrednim pomiarem siły w śrubie.
  • Tarcie w gwincie i pod częścią obracaną; wpływ stanu powierzchni na efekt dokręcania.
  • Przeciągnięcie, uszkodzenia gwintu i relaksacja: rozpoznawanie objawów oraz ograniczeń oględzin.

Ćwiczenie: Ocena oznaczeń komponentów i porównanie zachowania zestawu w próbie oraz podczas montażu.

3. Dobór zestawów SB, HV, HR, HRC i DTI

  • EN 15048: zestawy SB do połączeń niesprężanych i cel dokręcania do stanu przylegania.
  • Rodzina EN 14399: przydatność do sprężania i różnice między systemami HR oraz HV.
  • Śruby pasowane HV FIT, zestawy z łbem wpuszczanym i wymagania dla otworów.
  • HRC i DTI: zasada działania, wymagane narzędzia oraz sposób sprawdzania montażu.
  • Klasy K0, K1 i K2 oraz znaczenie współczynnika k przy wyborze metody.
  • Oznaczenia komponentów, etykiety i kompletacja; skutki mieszania systemów lub producentów.

Ćwiczenie: Rozpoznanie zestawów na podstawie oznaczeń i dokumentów oraz dopasowanie metody do przykładu projektowego.

4. Powłoki, dostawa i gotowość połączenia

  • Cynkowanie ogniowe i inne powłoki: wpływ na gwint, tarcie, smarowanie i przechowywanie.
  • Kompatybilność śrub i nakrętek ocynkowanych; oznaczenia i różne sposoby kompensacji grubości powłoki.
  • Ochrona fabrycznego stanu zestawu oraz ryzyko samowolnego dosmarowywania.
  • Świadectwa i deklaracje: powiązanie zamówienia, etykiety, dokumentu i partii.
  • Otwory, szczeliny, przyleganie pakietu, powierzchnie cierne i usuwanie zadziorów.
  • Długość zaciskowa, podkładki, położenie gwintu i dostęp do narzędzia; rozpoznawanie wymuszonego montażu.

Ćwiczenie: Ocena dostawy i przygotowania przykładowego węzła z listą braków do usunięcia przed dokręcaniem.

Dzień 2 — dokręcanie, warsztaty i dokumentowanie odbioru

5. Metoda kontrolowanego momentu dokręcania

  • Warunki zastosowania metody i dane producenta dla konkretnej partii zestawów.
  • Wyznaczanie momentów na podstawie średnicy, wymaganego obciążenia wstępnego i współczynnika k.
  • Narzędzia dynamometryczne: dobór zakresu, wzorcowanie i bieżące sprawdzanie.
  • Wstępne ułożenie połączenia i kolejne etapy dokręcania całej grupy śrub.
  • Kolejność pracy od stref sztywnych do podatnych; interakcje pomiędzy śrubami.
  • Kontrola po montażu: warunki, czas, kryteria i zapis wyników właściwe dla metody.

Warsztat: Przygotowanie nastaw i wykonanie przykładowego montażu HV z kontrolą przebiegu oraz dokumentacją.

6. Metoda kombinowana — moment i kąt

  • Dobór zestawu i przygotowanie pakietu do metody kombinowanej.
  • Moment pierwszego etapu i ukończenie tego etapu w całym połączeniu.
  • Znaki odniesienia: położenie nakrętki, śruby i elementu nieruchomego.
  • Dobór obrotu do średnicy i długości zaciskowej na przykładach z procedur.
  • Kontrola współobrotu, wykonanego kąta oraz oznak niedokręcenia lub przeciągnięcia.
  • Dokumentowanie obu etapów i postępowanie po stwierdzeniu niezgodności.

Warsztat: Montaż przykładowego połączenia, znakowanie i ocena kąta na podstawie przygotowanej procedury.

7. Montaż SB i procedury zmodyfikowane

  • Stan przylegania w połączeniu niesprężanym i różnica względem kontrolowanego sprężenia.
  • Montaż SB na podstawie instrukcji konkretnego producenta; przykład zestawu M12.
  • Zmodyfikowana metoda kontrolowanego momentu: cel i zakres wytycznych DASt 024.
  • Zredukowane obciążenie wstępne a wymaganie projektowe; warunki wyboru procedury.
  • Porównanie kroków montażu i odbioru dla SB, metody kontrolowanej, kombinowanej oraz zmodyfikowanej.
  • HRC i DTI w porównaniu z metodami momentowymi: możliwości i ograniczenia kontroli.

Warsztat: Porównanie czterech przykładów procedur oraz dobór przebiegu montażu i kontroli do opisanego zadania.

8. Plan kontroli, identyfikowalność i niezgodności

  • Kontrola przed montażem, w jego trakcie i po zakończeniu; związek z klasą wykonania EXC.
  • Kontrola sekwencyjna: próba, zapis wyników i decyzja o akceptacji, kontynuacji lub odrzuceniu.
  • Plan kontroli i badań (ITP), protokół montażu i powiązanie partii z mapą węzłów.
  • Dokumentowanie metody, narzędzia, wykonawcy, etapów dokręcania i odbioru.
  • Typowe niezgodności: wymuszony montaż, mieszanie komponentów, błędne podkładki, smarowanie i ponowne użycie zestawów.
  • Działania korygujące, ponowna kontrola oraz komunikacja z projektantem, dostawcą i nadzorem.

Ćwiczenie: Opracowanie planu kontroli i uzasadnionej decyzji dla przykładowego węzła z niezgodnościami.

Podstawy merytoryczne

Program łączy wymagania wykonawcze EN 1090-2 z zasadami projektowania węzłów EN 1993-1-8, normami zestawów EN 15048 i EN 14399 oraz dokumentacją producentów. ISO 898, ISO 10684, ISO 6789 i wytyczne DASt 024 omawiamy w zakresie właściwym dla danego przykładu; odróżniamy wymagania norm, projektu i instrukcji producenta.

Sprawdź sposób pracy na szkoleniu

Najpierw ustalamy, jak połączenie ma pracować. Następnie sprawdzamy zestaw, metodę i dane potrzebne do odbioru. Spróbuj rozwiązać poniższy przypadek.

Przykład dydaktyczny — nie opisuje odbioru rzeczywistej konstrukcji.

Czy jednakowa klasa oznacza zamienny zestaw?

  • Projekt: połączenie sprężane z zestawami HV.
  • Dostawa: śruby HV klasy 10.9 i odpowiadająca im dokumentacja.
  • Problem: brakuje części nakrętek; w magazynie są nakrętki klasy 10 z zestawów SB.
  • Propozycja brygady: uzupełnić brak i kontynuować dokręcanie.

Jakich informacji potrzebujesz do podjęcia decyzji? Czy sama klasa nakrętki rozstrzyga o jej przydatności?

Pokaż tok oceny

Sama zgodność oznaczenia klasy nie potwierdza przydatności zamiennika do danego zestawu sprężanego.

  1. Sprawdź wymaganie: system zestawu i sposób montażu wskazane w projekcie oraz dokumentacji.
  2. Zweryfikuj komplet: normy komponentów, producenta, oznaczenia i dokumenty potwierdzające przydatność zestawu.
  3. Oceń propozycję: nakrętka z innego systemu nie staje się częścią zestawu HV tylko dlatego, że ma klasę 10.
  4. Zaplanuj działanie: wstrzymaj kompletowanie tych zestawów i zapewnij właściwe komponenty zgodnie z dokumentacją producenta oraz wymaganiami projektu.

Wniosek: odbieramy właściwy zestaw i proces montażu, a nie wyłącznie cyfry wybite na częściach.

Autor i prowadzący szkolenie

Tomasz Dubiel — autor i prowadzący szkolenie

Tomasz Dubiel

Inżynier połączeń śrubowych z doświadczeniem od fabryki śrub po doktorat wdrożeniowy. Łączę normy EN/ISO z praktyką produkcji, placów budowy i utrzymania ruchu, dostarczając proste narzędzia, przykłady i odpowiedzi, które zmieniają frustrację w kontrolę i kompetencje.

Co obejmuje szkolenie?

10 397 zł netto + 23% VAT za dwudniowe szkolenie dla grupy do 18 osób. W cenie otrzymujesz:

  • Przygotowanie i prowadzenie szkolenia: 16 godzin dydaktycznych.
  • Warsztaty montażu i kontroli: pracę na przykładach zestawów SB i HV, dokumentacji producentów i przypadkach z wykonawstwa.
  • Skrypt szkoleniowy: uporządkowane omówienie mechanizmów pracy, zestawów, montażu, kontroli i typowych niezgodności.
  • Autorską bibliotekę norm i odwołań: przewodnik po dokumentach dotyczących zestawów, powłok, narzędzi i wykonania połączeń.
  • Cztery przykłady procedur i zestawienie porównawcze: montaż SB, kontrolowany moment, metoda kombinowana i zmodyfikowana — jako materiał do ćwiczeń i opracowania procedur dla własnych zastosowań.
  • Dopasowanie przykładów i czas na pytania: odniesienie programu do stosowanych połączeń oraz potrzeb zespołu.
  • Imienne certyfikaty uczestnictwa: wydawane po realizacji szkolenia.

Biblioteka jest autorskim zestawieniem odwołań i zakresów dokumentów. Przykłady procedur odnoszą się do określonych zestawów i warunków — podczas warsztatów pokazujemy, jak dopasować je do konkretnego zastosowania.

Dopasowanie do Twojej firmy

Przykłady dobieramy do wykonywanych konstrukcji, stosowanych zestawów, metod montażu i klas wykonania. Przed szkoleniem możesz przekazać zanonimizowane fragmenty dokumentacji, zdjęcia węzłów, etykiety partii, świadectwa oraz opisy problemów z montażem lub odbiorem. Jeśli nie dysponujesz takimi materiałami, wykorzystamy przygotowane przykłady dydaktyczne.

Oprócz przykładów szkoleniowych możemy przeprowadzić część warsztatową w Twoim zakładzie — na rzeczywistych zestawach i stanowiskach montażowych używanych przez zespół. Zakres, dostępne narzędzia i warunki pracy uzgadniamy przed szkoleniem, aby ćwiczenia odnosiły się do codziennych zadań firmy.

Opinie uczestników

★★★★★

„Po warsztatach wreszcie mamy jedną ścieżkę decyzji i jednolite protokoły odbiorów. Zmalała liczba pytań z montażu, a detale zaczęły ‘mówić’ tym samym językiem.”

— Marta K.

★★★★★

„Ćwiczenia na kluczach i DTI zrobiły różnicę. Cała brygada dokręca teraz tak samo, a kontrola w trakcie i po montażu jest szybka i przewidywalna.”

— Piotr L.

★★★★★

„Przerobiliśmy realne etykiety, 3.1 i przyjęcie partii. Teraz mam gotowe checklisty i karty kontroli — decyzje zapadają szybciej, bez nerwów.”

— Kamil S.

★★★★★

„Ujednolicone dokumenty i jasne kryteria odbioru uspokoiły współpracę między projektantem, wykonawstwem i QA. Mniej sporów, sprawniejsze odbiory.”

— Ewa R.

Pokaż więcej

Czego się nauczysz?

  • Łączyć wymagania projektu z doborem zestawu i metodą montażu.
  • Rozróżniać zestawy SB, HV, HR, HRC i DTI oraz ich dokumentację.
  • Ocenić przygotowanie węzła, narzędzi i przebieg dokręcania.
  • Dobierać kontrolę do metody i klasy wykonania.
  • Dokumentować montaż i identyfikowalność partii.
  • Przygotować procedurę dla konkretnego zastosowania.

Materiał zawiera

  • Skrypt szkoleniowy.
  • Autorska biblioteka norm i odwołań.
  • Cztery przykłady procedur: SB, kontrolowany moment, kombinowana i zmodyfikowana.
  • Zestawienie porównawcze procedur.
  • Warsztaty na przykładach zestawów SB i HV.
  • Imienne certyfikaty uczestnictwa.

Wymagania

  • Szkolenie stacjonarne dla firmy lub w uzgodnionej lokalizacji, do 18 osób.
  • 2 dni, 16 godzin dydaktycznych.
  • Sala z ekranem lub projektorem i miejscem do pracy warsztatowej.
  • Praktykę na stanowiskach firmy uzgadniamy przed szkoleniem.
  • Dokumentację, narzędzia i przykłady dobieramy do uzgodnionego zakresu.

Program kursu

Próbka szkolenia — dobór zestawu do połączenia
Przykład dydaktyczny z rozwiązaniem. Pokazuje sprawdzanie zgodności zestawu z projektem; właściwe szkolenie odbywa się stacjonarnie według programu dwóch dni.

Autor i prowadzący szkolenie

Tomasz Dubiel

0(0 Ratings)
0 Students
8 Courses

Inżynier połączeń śrubowych z doświadczeniem od fabryki śrub po doktorat wdrożeniowy. Łączę normy EN/ISO z praktyką produkcji, placów budowy i utrzymania ruchu, dostarczając proste narzędzia, przykłady i odpowiedzi, które zmieniają frustrację w kontrolę i kompetencje.