O kursie
Od projektu do pewnego montażu i odbioru.
Połączenia śrubowe w konstrukcjach stalowych wg EN 1090-2
Dwudniowe szkolenie stacjonarne dla firm: dobór zestawów śrubowych, dokręcanie, kontrola i dokumentowanie połączeń sprężanych oraz niesprężanych.
DobórMontażOdbiór
Co ludzie i firma zyskają dzięki szkoleniu?
- Mniej kosztownych poprawek Zespół nauczy się rozpoznawać błędy w kompletacji zestawów, przygotowaniu styków i dokręcaniu, zanim utrudnią odbiór połączenia.
- Wspólny standard pracy Projektowanie, zakupy, montaż i jakość uporządkują wymagania oraz odpowiedzialność na kolejnych etapach realizacji.
- Pewniejsze decyzje przy odbiorze Uczestnicy przećwiczą dobór kontroli do metody montażu i klasy wykonania oraz uzasadnianie decyzji na podstawie zapisów.
- Praktyka z zestawami i narzędziami Warsztaty na przykładach SB i HV pozwolą powiązać dokumentację producenta z kolejnością dokręcania i oceną wykonanego połączenia.
- Lepsza kontrola dostaw Zespół przećwiczy łączenie oznaczeń wyrobu, etykiet i świadectw z konkretną partią oraz miejscem jej wbudowania.
- Materiały do dalszej pracy Skrypt, autorskie zestawienie norm i przykłady czterech procedur ułatwią przygotowanie własnych instrukcji oraz rozmowę z nadzorem.
Dla kogo jest szkolenie?
Dla producentów i wykonawców konstrukcji stalowych, biur projektowych oraz zespołów odpowiedzialnych za jakość i montaż. W szczególności dla konstruktorów, technologów, kierowników robót, inżynierów budowy, inspektorów nadzoru, pracowników kontroli jakości i ZKP, brygadzistów, monterów oraz osób zajmujących się zakupami technicznymi i odbiorem dostaw.
Czego nauczy się zespół?
- Łączyć kategorię połączenia i wymagania projektu z doborem zestawu oraz metodą montażu.
- Rozróżniać systemy SB, HV, HR, HRC i DTI oraz czytać oznaczenia, klasy własności i informacje na etykietach.
- Ocenić przygotowanie otworów, powierzchni styku, pakietu blach, podkładek i długości śruby.
- Przygotować przebieg dokręcania metodą kontrolowanego momentu i metodą kombinowaną na podstawie danych konkretnego zestawu.
- Odróżniać montaż SB od sprężania oraz rozpoznawać warunki zastosowania zmodyfikowanych procedur.
- Dobierać kontrolę, nadzorować narzędzia i zapisywać wyniki w sposób pozwalający odtworzyć wykonany proces.
- Przygotować plan kontroli i identyfikowalności oraz reagować na niezgodności przed montażem, w trakcie i przy odbiorze.
Program dwóch dni
Od zrozumienia pracy węzła i odbioru zestawów do warsztatów dokręcania oraz kontroli. Każdy moduł łączy omówienie wymagań z przykładem, analizą dokumentów lub ćwiczeniem praktycznym.
Dzień 1 — praca połączenia, zestawy i przygotowanie montażu
1. Mechanizm pracy i kategorie połączeń
- Rola EN 1993-1-8, EN 1090-2 oraz norm wyrobu: projekt, zestaw i wykonanie.
- Kategorie A–E: docisk, ścinanie, tarcie i rozciąganie; kiedy poślizg ma znaczenie.
- Połączenie sprężane a cierne: dlaczego sama klasa 10.9 nie określa kategorii węzła.
- Obciążenie wstępne i siła zacisku: śruba oraz elementy łączone jako układ współpracujących sprężyn.
- Sztywność węzła, podatność blach i efekt dźwigni; wprowadzenie do metody składnikowej.
- Konsekwencje zmian geometrii, zestawu lub sposobu dokręcania względem założeń projektu.
Ćwiczenie: Rozpoznanie mechanizmu pracy kilku połączeń i wskazanie informacji potrzebnych do wyboru montażu.
2. Własności śrub, nakrętek i podkładek
- Klasy własności mechanicznych i różnica między oznaczeniem klasy a wynikiem badania.
- Wytrzymałość, plastyczność, ciągliwość i twardość w kontekście montażu.
- Dopasowanie śruby, nakrętki i podkładki jako elementów konkretnego systemu.
- Złożony stan naprężeń podczas dokręcania: dlaczego moment nie jest bezpośrednim pomiarem siły w śrubie.
- Tarcie w gwincie i pod częścią obracaną; wpływ stanu powierzchni na efekt dokręcania.
- Przeciągnięcie, uszkodzenia gwintu i relaksacja: rozpoznawanie objawów oraz ograniczeń oględzin.
Ćwiczenie: Ocena oznaczeń komponentów i porównanie zachowania zestawu w próbie oraz podczas montażu.
3. Dobór zestawów SB, HV, HR, HRC i DTI
- EN 15048: zestawy SB do połączeń niesprężanych i cel dokręcania do stanu przylegania.
- Rodzina EN 14399: przydatność do sprężania i różnice między systemami HR oraz HV.
- Śruby pasowane HV FIT, zestawy z łbem wpuszczanym i wymagania dla otworów.
- HRC i DTI: zasada działania, wymagane narzędzia oraz sposób sprawdzania montażu.
- Klasy K0, K1 i K2 oraz znaczenie współczynnika k przy wyborze metody.
- Oznaczenia komponentów, etykiety i kompletacja; skutki mieszania systemów lub producentów.
Ćwiczenie: Rozpoznanie zestawów na podstawie oznaczeń i dokumentów oraz dopasowanie metody do przykładu projektowego.
4. Powłoki, dostawa i gotowość połączenia
- Cynkowanie ogniowe i inne powłoki: wpływ na gwint, tarcie, smarowanie i przechowywanie.
- Kompatybilność śrub i nakrętek ocynkowanych; oznaczenia i różne sposoby kompensacji grubości powłoki.
- Ochrona fabrycznego stanu zestawu oraz ryzyko samowolnego dosmarowywania.
- Świadectwa i deklaracje: powiązanie zamówienia, etykiety, dokumentu i partii.
- Otwory, szczeliny, przyleganie pakietu, powierzchnie cierne i usuwanie zadziorów.
- Długość zaciskowa, podkładki, położenie gwintu i dostęp do narzędzia; rozpoznawanie wymuszonego montażu.
Ćwiczenie: Ocena dostawy i przygotowania przykładowego węzła z listą braków do usunięcia przed dokręcaniem.
Dzień 2 — dokręcanie, warsztaty i dokumentowanie odbioru
5. Metoda kontrolowanego momentu dokręcania
- Warunki zastosowania metody i dane producenta dla konkretnej partii zestawów.
- Wyznaczanie momentów na podstawie średnicy, wymaganego obciążenia wstępnego i współczynnika k.
- Narzędzia dynamometryczne: dobór zakresu, wzorcowanie i bieżące sprawdzanie.
- Wstępne ułożenie połączenia i kolejne etapy dokręcania całej grupy śrub.
- Kolejność pracy od stref sztywnych do podatnych; interakcje pomiędzy śrubami.
- Kontrola po montażu: warunki, czas, kryteria i zapis wyników właściwe dla metody.
Warsztat: Przygotowanie nastaw i wykonanie przykładowego montażu HV z kontrolą przebiegu oraz dokumentacją.
6. Metoda kombinowana — moment i kąt
- Dobór zestawu i przygotowanie pakietu do metody kombinowanej.
- Moment pierwszego etapu i ukończenie tego etapu w całym połączeniu.
- Znaki odniesienia: położenie nakrętki, śruby i elementu nieruchomego.
- Dobór obrotu do średnicy i długości zaciskowej na przykładach z procedur.
- Kontrola współobrotu, wykonanego kąta oraz oznak niedokręcenia lub przeciągnięcia.
- Dokumentowanie obu etapów i postępowanie po stwierdzeniu niezgodności.
Warsztat: Montaż przykładowego połączenia, znakowanie i ocena kąta na podstawie przygotowanej procedury.
7. Montaż SB i procedury zmodyfikowane
- Stan przylegania w połączeniu niesprężanym i różnica względem kontrolowanego sprężenia.
- Montaż SB na podstawie instrukcji konkretnego producenta; przykład zestawu M12.
- Zmodyfikowana metoda kontrolowanego momentu: cel i zakres wytycznych DASt 024.
- Zredukowane obciążenie wstępne a wymaganie projektowe; warunki wyboru procedury.
- Porównanie kroków montażu i odbioru dla SB, metody kontrolowanej, kombinowanej oraz zmodyfikowanej.
- HRC i DTI w porównaniu z metodami momentowymi: możliwości i ograniczenia kontroli.
Warsztat: Porównanie czterech przykładów procedur oraz dobór przebiegu montażu i kontroli do opisanego zadania.
8. Plan kontroli, identyfikowalność i niezgodności
- Kontrola przed montażem, w jego trakcie i po zakończeniu; związek z klasą wykonania EXC.
- Kontrola sekwencyjna: próba, zapis wyników i decyzja o akceptacji, kontynuacji lub odrzuceniu.
- Plan kontroli i badań (ITP), protokół montażu i powiązanie partii z mapą węzłów.
- Dokumentowanie metody, narzędzia, wykonawcy, etapów dokręcania i odbioru.
- Typowe niezgodności: wymuszony montaż, mieszanie komponentów, błędne podkładki, smarowanie i ponowne użycie zestawów.
- Działania korygujące, ponowna kontrola oraz komunikacja z projektantem, dostawcą i nadzorem.
Ćwiczenie: Opracowanie planu kontroli i uzasadnionej decyzji dla przykładowego węzła z niezgodnościami.
Podstawy merytoryczne
Program łączy wymagania wykonawcze EN 1090-2 z zasadami projektowania węzłów EN 1993-1-8, normami zestawów EN 15048 i EN 14399 oraz dokumentacją producentów. ISO 898, ISO 10684, ISO 6789 i wytyczne DASt 024 omawiamy w zakresie właściwym dla danego przykładu; odróżniamy wymagania norm, projektu i instrukcji producenta.
Sprawdź sposób pracy na szkoleniu
Najpierw ustalamy, jak połączenie ma pracować. Następnie sprawdzamy zestaw, metodę i dane potrzebne do odbioru. Spróbuj rozwiązać poniższy przypadek.
Przykład dydaktyczny — nie opisuje odbioru rzeczywistej konstrukcji.
Czy jednakowa klasa oznacza zamienny zestaw?
- Projekt: połączenie sprężane z zestawami HV.
- Dostawa: śruby HV klasy 10.9 i odpowiadająca im dokumentacja.
- Problem: brakuje części nakrętek; w magazynie są nakrętki klasy 10 z zestawów SB.
- Propozycja brygady: uzupełnić brak i kontynuować dokręcanie.
Jakich informacji potrzebujesz do podjęcia decyzji? Czy sama klasa nakrętki rozstrzyga o jej przydatności?
Pokaż tok oceny
Sama zgodność oznaczenia klasy nie potwierdza przydatności zamiennika do danego zestawu sprężanego.
- Sprawdź wymaganie: system zestawu i sposób montażu wskazane w projekcie oraz dokumentacji.
- Zweryfikuj komplet: normy komponentów, producenta, oznaczenia i dokumenty potwierdzające przydatność zestawu.
- Oceń propozycję: nakrętka z innego systemu nie staje się częścią zestawu HV tylko dlatego, że ma klasę 10.
- Zaplanuj działanie: wstrzymaj kompletowanie tych zestawów i zapewnij właściwe komponenty zgodnie z dokumentacją producenta oraz wymaganiami projektu.
Wniosek: odbieramy właściwy zestaw i proces montażu, a nie wyłącznie cyfry wybite na częściach.
Autor i prowadzący szkolenie
Co obejmuje szkolenie?
10 397 zł netto + 23% VAT za dwudniowe szkolenie dla grupy do 18 osób. W cenie otrzymujesz:
- Przygotowanie i prowadzenie szkolenia: 16 godzin dydaktycznych.
- Warsztaty montażu i kontroli: pracę na przykładach zestawów SB i HV, dokumentacji producentów i przypadkach z wykonawstwa.
- Skrypt szkoleniowy: uporządkowane omówienie mechanizmów pracy, zestawów, montażu, kontroli i typowych niezgodności.
- Autorską bibliotekę norm i odwołań: przewodnik po dokumentach dotyczących zestawów, powłok, narzędzi i wykonania połączeń.
- Cztery przykłady procedur i zestawienie porównawcze: montaż SB, kontrolowany moment, metoda kombinowana i zmodyfikowana — jako materiał do ćwiczeń i opracowania procedur dla własnych zastosowań.
- Dopasowanie przykładów i czas na pytania: odniesienie programu do stosowanych połączeń oraz potrzeb zespołu.
- Imienne certyfikaty uczestnictwa: wydawane po realizacji szkolenia.
Biblioteka jest autorskim zestawieniem odwołań i zakresów dokumentów. Przykłady procedur odnoszą się do określonych zestawów i warunków — podczas warsztatów pokazujemy, jak dopasować je do konkretnego zastosowania.
Dopasowanie do Twojej firmy
Przykłady dobieramy do wykonywanych konstrukcji, stosowanych zestawów, metod montażu i klas wykonania. Przed szkoleniem możesz przekazać zanonimizowane fragmenty dokumentacji, zdjęcia węzłów, etykiety partii, świadectwa oraz opisy problemów z montażem lub odbiorem. Jeśli nie dysponujesz takimi materiałami, wykorzystamy przygotowane przykłady dydaktyczne.
Oprócz przykładów szkoleniowych możemy przeprowadzić część warsztatową w Twoim zakładzie — na rzeczywistych zestawach i stanowiskach montażowych używanych przez zespół. Zakres, dostępne narzędzia i warunki pracy uzgadniamy przed szkoleniem, aby ćwiczenia odnosiły się do codziennych zadań firmy.
Opinie uczestników
★★★★★
„Po warsztatach wreszcie mamy jedną ścieżkę decyzji i jednolite protokoły odbiorów. Zmalała liczba pytań z montażu, a detale zaczęły ‘mówić’ tym samym językiem.”
— Marta K.
★★★★★
„Ćwiczenia na kluczach i DTI zrobiły różnicę. Cała brygada dokręca teraz tak samo, a kontrola w trakcie i po montażu jest szybka i przewidywalna.”
— Piotr L.
★★★★★
„Przerobiliśmy realne etykiety, 3.1 i przyjęcie partii. Teraz mam gotowe checklisty i karty kontroli — decyzje zapadają szybciej, bez nerwów.”
— Kamil S.
★★★★★
„Ujednolicone dokumenty i jasne kryteria odbioru uspokoiły współpracę między projektantem, wykonawstwem i QA. Mniej sporów, sprawniejsze odbiory.”
— Ewa R.
